De Hardebollenstraat

Van een heel lijstje met onderwerpen die ik wel interessant vind heb ik afgelopen zaterdag eindelijk een keuze kunnen maken. Ik heb een aantal onderwerpen waarmee ik al een hele tijd iets wil doen, en deze: ´de hardebollenstraat´ was er een van.

De Hardebollenstraat is het mini redlight district van Utrecht, een klein straatje met een stuk of 20 ramen vlakbij de Neude. Ik woon er net om de hoek en aangezien ik tegenover mijn werk woon, kijk ik als ik aan het werk ben ook nog eens recht de Hardebollestraat in (bij de vorige posting heb ik een fotootje gedaan waarin je de Hardebollenstraat inkijkt en aan het eind zie je een geel hoekpand, dat is restaurant 030 en als je daar door die ramen naar binnen kijkt zie je direct de keuken waar ik met pannen sta te zwaaien) Ik krijg dus een heleboel mee van wat er allemaal gebeurt in de ´harde ballenstraat`.

Nu willen veel omwoners dat de raamprostitutie hier verdwijnt, in dezelfde posting als van het fotootje heb ik ook een artikel, onlangs verschenen in het AD, toegevoegd die over deze problematiek gaat. De Hardebollenstraat zit kortom op de schopstoel en het zal niet lang meer duren of de gordijnen zullen hier voorgoed dicht gaan.

Deze factoren samen met de vraag: wat vind ik eigenlijk van raamprostitutie?, hebben voor mij de doorslag gegeven bij de keuze van het onderwerp.

En... de naam van het straatje is toch ook fantastisch gekozen!

woensdag 06 september 2006
’Na Arnhem nu Utrecht’
Door BRAM LOGGER

UTRECHT - Wat in Arnhem kan, kan in Utrecht ook. Nu de prostitutie is verdwenen uit het Arnhemse Spijkerkwartier willen bewoners van de Utrechtse Breedstraatbuurt dat de hoeren uit de Hardebollenstraat ook verdwijnen.Met een rechterlijke uitspraak uit Arnhem in de hand, pleitten bewoners van de Breedstraatbuurt gisteravond tijdens een commissievergadering nogmaals voor de sluiting van de prostitutieramen. ,,De werkzaamheden daar trekken nog steeds veel tippelaarsters aan,’’ zegt buurtbewoonster Giljam. Die vrouwen zorgen voor overlast. Regelmatig liggen er gebruikte condooms op de stoep bij Breedstraatbuurtbewoners. De camera’s die sinds enige tijd op de hoek van de Hardebollenstraat hangen, werken volgens Giljam niet. ,,De beelden worden niet voortdurend live bekeken. Dus tippelaarsters kunnen bijna nooit op heterdaad worden betrapt. Soms gaan ze recht onder de paal met de camera’s staan, zodat ze niet worden gezien.’’ Tot nu toe heeft het college van b en w altijd gezegd dat de prostitutie uit de Hardebollenstraat pas kan verdwijnen als er een andere locatie wordt aangewezen waar seksexploitanten hun werkzaamheden kunnen verrichten. Buurtbewoners en enkele politieke partijen wijzen nu naar een rechterlijke uitspraak over de sluiting van prostitutiepanden in Arnhem. Daar oordeelde de rechter dat er geen alternatieve locatie hoefde te komen voor de prostitutieramen. Volgens b en w is de situatie in Utrecht juridisch gezien anders, maar onder meer ChristenUnie, VVD en Leefbaar Utrecht willen de discussie over de sluiting van prostitutiepanden opnieuw openen. ,,Misschien dat over een jaar of vier de prostitutie alsnog uit de Hardebollenstraat kan verdwijnen,’’ aldus fractievoorzitter Oldenborg van Leefbaar Utrecht.

Foto- essay, fotoreportages en de fotodocumentaire

Allereerst een afbakening van het terrein 'documentaire-fotografie' waarin het niet de bedoeling is om in eerste instantie een keiharde definitie van het begrip te geven. Alle bovenstaande genres vloeien voor mij namelijk moeiteloos over in elkaar en zijn ook nog eens te scharen onder het kopje fotojournalistiek. Daar waar nieuwsjournalistiek jagerig is en opzoek naar een combinatie van zeggingskracht en objectiviteit, houdt de documentairejournalistiek zich meer bezig met de lange termijn en een visie op het onderwerp.

Er is een moeilijke band met journalistiek in het algemeen en de objectiviteit die deze soms probeert na te streven. Zo ook binnen de fotografie: alhoewel een foto toch altijd een directe ooggetuige is en de camara niet bevooroordeeld zal zijn, is de fotograaf dat wel en probeer zijn rol maar eens te minimaliseren. In het documentaire genre is het gelukkig juist de bedoeling dat de fotograaf een flinke vinger in de pap heeft, het is juist zijn visie op het onderwerp die hij wil laten zien.

Om toch een richtlijn te geven heb ik een definitie van internet geplukt uit het cursusmateriaal van ene Marjolein Spiekerman:

''Het geven van informatie middels een foto, gecombineerd met een stelling of mening. De documentaire foto geeft de werkelijkheid weer, waarbij de fotograaf tevens een uitspraak doet over die werkelijkheid. Hij/zij doet dat door gebruik te maken van beeldtaalelementen.
De maker neemt daardoor ALTIJD op een één of andere manier stelling. De inhoud is het belangrijkste''

Het moge duidelijk zijn waar documentaire fotografie zo'n beetje over gaat, in het volgende berichtje wil ik gaan kijken naar factoren die van belang zijn bij een goede documentaire.

De bestaansreden van deze blog is eigenlijk een opdracht van Joost, het is de bedoeling dat hij vanuit zijn burostoel op deze blog mijn doen, hebben en laten over het fenomeen documentaire fotografie kan volgen. volgende berichtgeving zal dus wat meer toegespitst zijn.

ben weer een beetje bijgekomen van de schik en nou vind ik het de normaalste zaak van de wereld om een blog te hebben, iedereen heeft er een of twee, waar bleef ik eigenlijk?

En bobby wat heb jij te melden?

nou, euhhhhhh de wereld is kut en dan weer niet, soms is ie dat maar half en heel af en toe is ie zelfs helemaal perfect! maar dat is maar zelden, eigenlijk net zo zelden als dat ie helemaal voor de volle 100% kut is. Het is eigenlijk wel allemaal in balans, of niet?.........

lees regelmatig mijn blog en kom er achter of de boel wel allemaal in balans is (je moet dan wel even over de spelfouten heen lezen en o ja ...er zijn ook nog plaatjes!)

tot ziens
Bobby

ps eerst moet ik nog even leren bloggen